Google+ Badge

Monday, 6 April 2015

అచ్చతెలుగు మాటలాట :: డా. జి వి పూర్ణచందు

అచ్చతెలుగు మాటలాట
డా. జి వి పూర్ణచందు
అచ్చతెనుంగు పద్దె మొకటైనను గబ్బములోన నుండినన్
హెచ్చని యాడుచుందు రది యెన్నుచు, నేర్పున బొత్త మెల్ల ని
ట్లచ్చ తెనుంగున్నన్నుడువ నందుల చంద మెఱుంగు వారు నిన్
మెచ్చరొ, యబ్బురం బనరొ, మేలనరొ, కొనియాడరో నినున్
ఇది ఐదొందల యేళ్ళనాటి పొన్నెగంటి తెలగన్న కవి తాను అచ్చతెలుగులో యయాతి చరిత్ర కావ్యం వ్రాయాలని సంకల్పం చెప్పుకుంటూ, సంస్కృతపదం ఒక్కటి కూడా వాడకుండా పద్యం చెప్పాలనుకున్నాడు.
“కావ్యం (కబ్బం) మొత్తం వెదికితే అచ్చతెలుగు పద్యం(పద్దెం) ఒక్కటి కనిపిస్తే చాలు, మెచ్చుకుంటూ అదే గొప్ప (హెచ్చు) అంటారు. కవి పండితులకు సంస్కృత భాష మీద పట్టు సహజంగా ఉంటుంది. కాబట్టి, సంస్కృతం మాటల్ని అవలీలగా వాడేయగలరు. కానీ, అన్నీ అచ్చతెలుగు పదాల పద్యాలతోనే మొత్తం పద్దేలన్నీ చెప్పటానికి (నుడుప) నేర్పు కావాలి. నుడుపనేర్పు ఉంటే ఆ చందం (అందం) తెలిసినవారు మెచ్చకుండా ఉండగలరా? ఆహా! అనీ, ఇదే మంచిదని కొనియాడ కుండా ఉండగలరా?” అంటాడు ఈ పద్యంలొ తెలుగన్న!
ఏది అచ్చ తెనుగు? అనేది ప్రశ్న. అతిసామాన్య ప్రజల నాలుకల మీద ఆడేమాటలే అచ్చతెనుగు. ఈ మాటల్లో అనేక సంస్కృత పదాలు, ఇంగ్లీషు, పర్షియన్, ఉర్దూ, పోర్చుగీసు, డచ్చి, ఫ్రెంచి పదాల్ని సామాన్యులు మాట్లాడుతూనే ఉన్నారు. జనంలోకి వెళ్ళిపోయిన పదాలు విదేశీయమైనా స్వదేశీయంగా మార్చుకో లేక పోతే భాష ఎదుగుదల లేక గిడసబారి పోతుంది. అలాగని అయ్యిందానికీ, కాన్దానికీ సంస్కృతాంగ్ల పదాలను ఇష్టారాజ్యంగా ప్రయోగించటమూ తప్పే!
 చదువుకున్నవాళ్ళు ఏదైనా మాటని తెలుగులో పలకాలంటే సంస్కృత భాషలోకే వెడతారు. తెలుగులో అనవచ్చేమో అని ఆలోచించరు. Two wheelerని ద్విచక్ర వాహనం అనే గానీ రెండు చక్రాలబండి అనవచ్చనుకోరు. ఇంగ్లీషూ, సంస్కృతమూ ఎవరికి తెలియవో వాళ్ళకి తెలుగులో పదాలు పలుకుతాయి. సామాన్యుడు డ్రెడ్జరుని “తవ్వోడ (సముద్రం అడుగున ఇసుకని తవ్వి తీసే ఓడ)” అనగలడు. ఫ్లైవోవరుని ‘పైవంతెన’ అనగలడు. అలా అనలేనప్పుడు ఆ ఇంగ్లీషు లేదా సంస్కృతం మాటనే ఉన్నదున్నట్టు మన భాషలో కలిపేసుకో గలగటం మంచిది. పొన్నెగంటి తెలగన్నది కూడా ఇదే దృష్టి. ఆయన దేవతల పేర్లని ‘పాదం అడుగున నీళ్ళున్నవాడు’ లాంటి అనువాదాలతో హింస పెట్టకుండా చక్కగా తెలుగు పదాలుగానే ఈ కావ్యంలో వాడేశాడు, కావ్యం పేరే యయాతి చరిత్ర అని రెండు సంస్కృత పదాలతో ఉంటే ఇంక అచ్చతెలుగులో వ్రాసేదేవుంది? అని ఈసడించిన వాళ్ళున్నారు. కానీ, సంఙ్ఞావాచకాలను అంటే, పాత్రలూ, ప్రకృతి సంపదలు, పట్టణాలు, పనిముట్లు వీటి పేర్లను తెలుగులోకి మార్చాలనే ప్రయత్నం తాను చేయనన్నాడు. తెలుగు భాషాభివృద్ధికి ఇది ముఖ్యమైన విషయమే!
మనవి కాని వాటికి పేర్లు మన భాషలో ఉండవు. కంప్యూటర్, ఇంటర్నెట్ లాంటి మాటల్ని తెలుగు చేయలేక గణక యంత్రం, అంతర్జాలం అన్నందు వలన తెలుగు భాషకు ఒరిగేదేమీ ఉండదు. పైగా పూర్తి అర్థాన్ని అందించలేకపోవటాన్ని కూడా గమనించవచ్చు. పొన్నెగంటి తెలగన్న అలా తెలుగీకరించే పని తాను చేయబోనన్నాడు.
రైలు, రోడ్డు, ఫ్యాను, లాంటి మాటల్ని తెలుగుమాటలుగా తీసుకుంటే వచ్చే నష్టం లేకపోగా తెలుగు పొంగులెత్తు తుంది. రైలెక్కు, ఫ్యానెయ్యి లాంటి తెలుగు మాటలు ఏర్పడి పోయాయి. వీటిని దుష్టసమాసాలుగా ముద్ర వేయటానికి వీల్లేదు. సామాన్యుల వాడకంలో ఉన్న మాటల్నికనీసం వంద సంవత్సరాల కొకసారయినా దేశ్యపదాలుగా కలుపుకుంటే, భాష విచ్చుకుంటుంది. లేకపోతే వాడకం తప్పి ముడుచుకు పోతుంది.
చీపురు, రోలు, రోకలి లాంటి అచ్చ తెలుగు పదాలను తెలుగు నిఘంటువుల్లో చేర్చక పోవటం వలన, అన్ని తెలుగు మాటలకు ఆంగ్ల తర్జుమాలు కూర్చక పోవటం వలన విదేశీ పరిశోధకులకు తెలుగు మాటలు తెలియకుండా పోయాయి. అందువలన మనం చాలా నష్టపోయాం. మన మాటల పుట్టుక తెలియాలంటే ముందుగా వాటన్నింటినీ ఒక చోట చేర్చవలసి ఉంది. తమిళానికి లెక్సికాన్ (మహానిఘంటువు) గత శతాబ్ది మొదటి పావులోనే తయారయ్యింది. అందువలన పరిశోథనా రంగంలో వారికి చాలా మేలు జరిగింది. తెలుగు మాటలు జారుబాట పడుతుంటే మనం ఊరక చూస్తున్నాం.